Angélique
Blogger, spreker, ervaringsdeskundige incest/kindermishandeling. PTSS, dissociatieve stoornis maar stabiel. PTSS Hulphond Dirk. Gemotiveerd, passie, missie
-
De dagelijkse dingen
Vraag ik als ik honger heb: “mag ik een boterham pakken?”. En al zegt mijn geliefde man honderd keer, “dat hoef je toch niet te vragen” ontglipt het me telkens weer.
-
Perfect kind
Een enorm schuldgevoel, elke dag weer, waarom lukte het me maar niet een lief kind te zijn? Wat was er toch mis met mij? Waarom was ik geen perfect kind?
-
Geloof
De duivel helpt God om slechte meisjes te straffen. Ze komen sowieso in de hel en dat doet veel pijn. Denk erom, Angel, jij bent nog steeds geen lief meisje.”
-
Logeren bij opa en oma
Een simpel zacht gekookt eitje die mijn leven, even een beetje dragelijker maakte!. Ik zeg het al zo vaak, wij kunnen allemaal die momentjes zijn in het leven van een kind dat onveilig opgroeit!
-
De diepvrieskist
Nee pappa, alsjeblieft smeek ik hem, maar het haalt niets uit. Daar staat hij, in de schuur, de diepvrieskist. Hij pakt me op en duwt me erin, dwingt me te gaan liggen. De kou slaat meteen op mij lijf, net als de angst.
-
DAT! gebied
Dus gister, uiteraard met hulphond Dirk naar de eerste afspraak bij de fysio. Met de fysiotherapeute met de specialisatie bekkenbodem therapie was er direct een klik. Pffft opluchting nummer 1. Het werd een intens gesprek maar wat ben ik trots op mezelf. Ze voelde zo vertrouwd dat ik open durfde te zijn.
-
Herstel
En dat lieve mensen is voor mij herstel, geluk ervaren, leven ervaren, mogelijkheden benutten. En ja een nachtmerrie hoort erbij, een rotdag ook. Net zo goed als dat lichamelijke pijn bij mij leven hoort. Herstel is dus voor mij om met beperkingen, met de onmogelijkheden gaan naar een voor mij mooi leven waarin ik in de radius wat voor mij mogelijk is volop leef!
-
Weer dealen met gevolg van….
Darmklachten en een seksueel misbruik verleden komen helaas heel vaak voor. Hij vertelde ook, het gebied is beladen en vaak leer je verkeert aan dat ontlasting, urineren heel erg normaal is. Ik weet dat ik vroeger straf kreeg, als ik een “ongelukje” had en door de spanning daaromheen gebeurde me dat juist te vaak.
-
kijk eens om je heen in de vakantie
. Dan vraagt de juf hoe jouw vakantie was. Je wordt vuurrood, wat moet je in godsnaam zeggen? Dat je geslagen bent, geschopt, opgesloten. Dat hij weer aan je zat waar je het niet wilde. Dat je zo blij bent weer op school te zijn, zo blij dat je vader weer aan het werk is. Je stamelt maar wat, verzint maar wat. Je slikt de tranen in en hoopt dat ze je geloven. Niemand ziet je, niemand hoort je….
-
Ik besta niet
Als ik wakker word sta ik op en loop naar beneden. Ik kom de keuken in en zeg goedemorgen tegen mijn ouders. Er wordt helemaal niets terug gezegd. Ze hebben beide een kop koffie en een sigaret en kletsen tegen elkaar terwijl ze me compleet negeren. Zo gaat het al een paar dagen. De tafel wordt gedekt voor 2 personen, er wordt gepraat, gelachen, gegeten. Maar ik? Ik besta niet, moet zelf zien hoe ik aan eten kom, zelf zien hoe ik me aankleed en op school kom. Mijn vader knipt met zijn vingers en ik weet het, ik moet een fles bier voor hem uit de koelkast halen. Dolblij…
