• Dag 1 van de week tegen kindermishandeling

    Van 14 t/m 20 november is het de week tegen kindermishandeling. Ik wil op mijn manier hier aandacht voor vragen en schrijf voor elke dag een gedicht. Zo wil ik laten horen en voelen. Dit is dag 1, voor meer informatie over deze week: http://www.weektegenkindermishandeling.nl/  

  • Ervaren en ontmoeten

    Gisteravond was een bijzondere avond, ik ging naar een avond in het kader van ontmoeten en ervaren gegeven door Patricia Beumer van Hartwerkplaats. Ik had totaal geen idee wat ik ervan moest verwachten. Dat ik mezelf had opgegeven vond ik al een hele overwinning. Op een na kon ik er niemand. Dat zou ik een jaar geleden al niet bedacht hebben dat ik dit zou durven. De groep was niet zo groot 13 vrouwen en een man, waardoor het eigenlijk wel comfortabel voelde voor mij. Dirk was er niet bij omdat degene waarmee ik meereed in een cabrio reed waar Dirk niet inpaste, superspannend dus voor mij om te gaan.…

  • Van je kruin tot je tenen

    Een klein meisje met twee staartjes in haar haren, met een lijfje dat nog kinderlijk is nog geen tekenen van vrouwelijkheid vertoont. Hij komt op haar af zijn grote lijf op dat kleine kinderlijfje. Haar longen lijken wel ineengedrukt te worden, ze heeft het gevoel dat ze stikt. Hij dringt haar lichaam binnen, de pijn is verscheurend. Dat kleine kinderlijfje is helemaal niet gemaakt voor een grote mensen penis. Inwendig schreeuwt het meisje, stille tranen rollen over haar wangen. Het houd nooit op telkens weer is hij daar en doet dingen met haar die ze maar niet begrijpen kan, niet benoemen kan, niet verwerken kan. Haar hele lijfje trilt, de…

  • Voel me completer

    Als je in de WAO tegenwoordig WIA terecht komt dan tel je niet meer echt mee in de maatschappij, je komt aan de zelfkant te staan. We leven in een snelle maatschappij waarin je moet werken liefst nog enkele sociale clubs moet bezoeken en een flinke vriendenkring erop na moet houden. Als je dat allemaal niet meer lukt word je eenzaam. Ik weet daar alles van, ja ik heb een hele lieve partner toch heb ik me heel erg eenzaam gevoeld. Mijn leven draaide rond in de zorg. Therapie, dagbesteding waar het de hele dag over pillen en psychiaters ging, ik werd er gek van. Ik ben toch veel meer…

  • A Lot genoten

    A lot genoten dat heb ik gisteren bij de dag van het misbruikte kind. Hoe anders begon de dag, toen de wekker afliep voelde ik het al meteen, zenuwen. Mijn hart ging tekeer en in mijn buik een leger aan mieren. Maar ik ga, de trap op met Dirk en de trein in gaan goed, stap 1 gezet. Dan ontmoet ik in Eindhoven de vrouwen met wie ik mee ga rijden en voel meteen, dit zit goed. En dat is zo ik voel me “thuis” in de rit naar Driebergen toe. Daar aangekomen schrik ik een beetje van de drukte maar denk dan meteen, nee Angélique dit zijn allemaal mensen…