• Het Duivelskind 4 jaar jong

    Vandaag is het de 4e verjaardag van “Het Duivelskind”. Precies 4 jaar geleden op 2 maart 2013 zag mijn boek het levenslicht en stond ik trots ermee in mijn handen met vele mensen om me heen. Wat is er toch veel veranderd sinds die tijd. Ik was toen nog angstig, had veel last van dissociëren en herbelevingen. Leefde in een behoorlijk sociaal isolement. Het boek was een hele grote stap, een eerste stap in een wereld groter dan de 4 muren van mijn huiskamer. Ik was al wel actief op twitter en facebook maar altijd met plaatjes als profielfoto’s, anoniem dus. En daar waren ineens de interviews met kranten de…

  • sjjjjt

    Sjjjjt, je mag het aan niemand vertellen, zwijgen zal je. Klein meisje met een groot geheim. Jarenlang een geheim wat te groot is voor een meisje zo klein. Hij zit aan haar lichaam, neemt haar lichaam. En zij zwijgt, tegen iedereen. Ze is zo bang, ze wil dit niet, maar wat kan ze doen? Hij is zo groot en zo sterk, en zij is zo klein. Ze houdt van hem ondanks alles, want hij is toch haar pappa? Ze doet zo haar best een lief meisje te zijn, een poppedijntje zo noemde hij haar weleens toen ze nog heel klein was. Dan aaide hij haar en gaf haar kleine kusjes,…

  • Bewijzen

    “Daarnaast mis ik gedegen onderzoek. Het risico met dergelijke traumatische gebeurtenissen lijkt mij het waarheidsgehalte van jeugdherinneringen. Heeft Maria de hulpverlening, buren, klasgenoten etc. gesproken? Het lijkt het verhaal zoals Angel dat heeft ervaren, die een verknipte jeugd heeft gehad. Veel feiten zijn even aangestipt, zonder verder onderbouwd te worden en komen in mijn beleving opeens uit de lucht vallen. Kortom, dit onderwerp verdient het om beschreven te worden door een betere schrijver, bij voorkeur door een onderzoeksjournalist.” Dit is een stukje uit een review op bol.com op mijn boek Het Duivelskind. En ik zou me er niks van aan moeten trekken, toch raakt het me. Mijn boek is mijn…

  • In de hoek

    Wij gingen vroeger, als mijn ouders tenminste geen ruzie hadden, op zondagmorgen naar opa en oma. En wij niet alleen, bijna alle ooms en tantes en neefjes en nichtjes kwamen. Een drukke boel dus elke zondag. De volwassenen gingen rondom opa’s en oma’s ronde tafel zitten en dronken bier, wijn en martini. En wij kinderen gingen wat spelen in oma’s keuken die groot was maar koud, centrale verwarming hadden ze niet. Of met mooi weer buiten, opa had een enorm grote tuin. En zoals dat gaat met kinderen, af en toe was er wat gekibbel over en weer. Over wat we zouden doen en hoe en wie wat zou spelen.…

  • Sterfdag moeder

    Vandaag is de sterfdag van mijn moeder, inmiddels alweer 4 jaar geleden dat ik een anoniem berichtje op mijn blog kreeg, “weet je dat je moeder dood is” Ik weet nog dat ik aan mijn laptop zat en verstijfde en niet goed wist wat ik met dat berichtje moest. Was het waar of niet, daar ben ik eerst achteraangegaan en ja het was waar, ik kreeg het berichtje op vrijdag 8 februari, ze was toen al 3 dagen dood en zou de volgende dag gecremeerd worden. Via via kreeg ik de rouwbrief in handen en dat was pas echt een shock. Nergens stond een bedankje naar mijn moeder toe of…

  • Vrijheid

    Afgelopen week hoorde ik dat mijn vader-dader inmiddels op de gesloten afdeling verblijft van het bejaardenhuis. Dat hij in zijn rolstoel hangt en niets meer kan of zegt. Ik voel opluchting, de man kan me niets meer doen, nooit meer. Medeleven? Medelijden? Vergeving? Deze man heeft me bijna 25 jaar lang seksueel, lichamelijk en psychisch mishandeld en misbruikt. Het was pure horror elke dag weer. Nooit heb ik kind kunnen zijn en ook geen jong volwassene. Het enige wat ik kon was proberen te overleven van de ene naar de andere dag. Een toekomst had ik toen niet, ik was al blij als ik de dag had overleefd, alhoewel, heel…

  • Valse schaamte

    19 was ik toen ik vanuit het internaat mijn eerste flatje kreeg. Ik had helemaal niets en was dus blij met alles, een lamp van die, een stoel van daar, een pan van die en ga zo maar door. Een oude televisie en je kunt je het nu niet meer voorstellen, een zonder afstandsbediening, ja je moest nog opstaan om een andere zender op te zetten. Maar ik was blij met alles. En sommige spulletjes werden bij de kringloop gehaald. Maar in de loop der jaren verandert er van alles. Je verzamelt en koopt spullen. Verhuisd, gaat samenwonen, trouwen. Dure spullen hebben we nooit gehad maar we kochten wel nieuwe…

  • Het jaar 2016

    Bijna het einde van het jaar en als vanzelf ga je terug kijken. En voor het eerst in heel erg veel jaren is dat niet alleen maar akelig. Eigenlijk was 2016 het jaar van Dirk of in ieder geval van honden. In januari begon ik met de sessies om te kijken welke hond bij mij zou passen. Ik weet nog hoe spannend ik dat vond. Ik maar hoorde ik dat het Dirk zou worden en na een intensief traject (tweede traject want ik was al een tijd bezig) kwam Dirk in augustus bij me wonen. Daarmee veranderde mijn leven. Inmiddels hoort Dirk bij me als mijn ademhaling hij is er…

  • Moeilijke feestdagen

    Het is weer de feestmaand en zoals altijd geeft me dat een heel dubbel gevoel. Ik heb het er moeilijk mee. Met de herinneringen aan akelige feesten, die het woord feesten niet waard zijn. Aan de herinneringen van gedwongen samenzijn, misbruik, mishandelingen die harder binnenkwamen dan anders omdat het kerst was, omdat het oud op nieuw was. En ja ik heb nieuwe herinneringen gemaakt in al die jaren die zeker meetellen, maar zonder dat ik het wil zijn er toch weer de akelige herinneringen. Mijn doodsangst voor vuurwerk wat nu al hier en daar afgestoken word en me al kapot laat schrikken al doe ik mijn best me er niet…