Dat je mag rotten in de hel

Nou pa daar lig je dan koud en dood, koud was je altijd al nu ben je dan ook dood. Over de doden niets dan goeds voor jou de uitzondering. Een vader ben je nooit geweest wel een dader. De ontelbare keren dat je me verkracht hebt. De ontelbare keren dat je me mishandelde, me vernederde. En weet je wat het mooie is je hebt de strijd verloren. Jij wilde dat ik ongelukkig zou zijn het liefst zelfs dood. Nu pa ik ben springlevend éngelukkig is dat even een tegenvaller hé.

Ik was je kind, je echtgenote, je huishoudster, je pispaal, je boksbal, je hoer, je vuilnis, je duivelskind. Er was maar een persoon op deze aarde die jij liefhad en die kon je alleen zien als je in de spiegel keek. Je hield alleen van jezelf anderen deden er voor jou niet toe. Altijd vertelde je me wat er met wie dan ook mis was. Familieleden, vrienden jij zag altijd het slechte in iedereen, onvolkomenheden, iedereen was te min. Je noemde ooms van mij zuiplappen terwijl je zelf elke dag dronk, hypocriet toch? Verassing voor je de enige waar het slechte echt in zat, waar echt iets mis mee was ben jij. Je was een klootzak, voor bijna iedereen die met je te maken had.

Leuke herinneringen aan je? Ik kan ze nergens vandaan halen, ze zijn er gewoon niet. Er was altijd wel een rede waarom je boos was. In mijn hele jeugd is er nooit een dag geweest dat je niet boos op me was. Je vertelde wel eens over jouw jeugd, over hoe zwaar je mishandeld bent en dat je vader je nooit heeft gemogen. Is dat een excuus om hetzelfde te doen? Nee absoluut niet, er is geen enkel excuus mogelijk voor wat je gedaan hebt.

Jouw donkere ogen waarin altijd haat en minachting te lezen waren zullen me nu nooit meer aan kunnen kijken, ze zijn voorgoed gesloten. Wat jij thuis noemde was voor mij een strafkamp waartoe ik 25 jaar lang veroordeeld was. Een lange straf voor het enige feit dat ik echt pleegde namelijk geboren worden. Daarvoor strafte je me elke dag weer. Nooit heb je enige spijt getoond, je vond wat je deed gerechtvaardigd. Enige tijd geleden zei je tegen mijn vriendin: “Ze wilde het zelf”.

Je bent in totale eenzaamheid gestorven en eerlijk gezegd dat vind ik prettig. Door jouw ben ik heel lang heel eenzaam geweest. Dat was voor mij geen keuze. Jij joeg zelf iedereen weg, niemand was goed genoeg. Ik weet niet goed wat ik nu allemaal voel maar verdriet zeker niet. Ik ben blij dat je dood bent, dat je nooit meer wie dan ook schade kan berokkenen.

Je hebt me heel veel afgenomen, toen ik van je weg stapte had je alles van me, mijn lichaam, mijn ziel, mijn jeugd alles. Maar gebroken had je me niet. Ik vocht terug en langzaam pakte ik het terug en werd het weer van mij. Ik weet niet wat er na de dood nog is. Maar als er iets is dan weet ikzeker dat er nu met je afgerekend wordt. Dat je nooit in een paradijs zal komen, dat je nu gezien wordt zoals je echt was, een klootzak, een dader, een narcist, een verkrachter, hypocriet, hypochonder, een duivel, een onmens. Dat je maar mag rotten in de hel, dag pa!

3 reacties op “Dat je mag rotten in de hel
  1. Anne schreef:

    Hi als je dit hebt mee genaakt dan heb ik diep respect voor je. Mijn ex, de verwekker van mijn zoon wss/is precies het zelfde, ook zo’n hoop stront. Maar hij, de narcist, kreeg mij ook niet klein, mijn zoon en ik gaan verder en hij zit bij de voedselbank en in de kroeg bij zijn zogenaamde vriendjes.

  2. ton65jacobs schreef:

    Eindelijk “rust”, nooit meer bang hoeven te zijn dat je hem ergens tegenkomt. Rust is eigenlijk niet het goede woord maar er kan nu wel een bladzijde worden omgeslagen.

Laat een reactie achter bij ton65jacobs Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.