• De dagelijkse dingen

    Vraag ik als ik honger heb: “mag ik een boterham pakken?”. En al zegt mijn geliefde man honderd keer, “dat hoef je toch niet te vragen” ontglipt het me telkens weer.

  • Geloof

    De duivel helpt God om slechte meisjes te straffen. Ze komen sowieso in de hel en dat doet veel pijn. Denk erom, Angel, jij bent nog steeds geen lief meisje.”

  • Logeren bij opa en oma

    Een simpel zacht gekookt eitje die mijn leven, even een beetje dragelijker maakte!. Ik zeg het al zo vaak, wij kunnen allemaal die momentjes zijn in het leven van een kind dat onveilig opgroeit!

  • De diepvrieskist

    Nee pappa, alsjeblieft smeek ik hem, maar het haalt niets uit. Daar staat hij, in de schuur, de diepvrieskist. Hij pakt me op en duwt me erin, dwingt me te gaan liggen. De kou slaat meteen op mij lijf, net als de angst.

  • DAT! gebied

    Dus gister, uiteraard met hulphond Dirk naar de eerste afspraak bij de fysio. Met de fysiotherapeute met de specialisatie bekkenbodem therapie was er direct een klik. Pffft opluchting nummer 1. Het werd een intens gesprek maar wat ben ik trots op mezelf. Ze voelde zo vertrouwd dat ik open durfde te zijn.

  • Herstel

    En dat lieve mensen is voor mij herstel, geluk ervaren, leven ervaren, mogelijkheden benutten. En ja een nachtmerrie hoort erbij, een rotdag ook. Net zo goed als dat lichamelijke pijn bij mij leven hoort. Herstel is dus voor mij om met beperkingen, met de onmogelijkheden gaan naar een voor mij mooi leven waarin ik in de radius wat voor mij mogelijk is volop leef!

  • Weer dealen met gevolg van….

    Darmklachten en een seksueel misbruik verleden komen helaas heel vaak voor. Hij vertelde ook, het gebied is beladen en vaak leer je verkeert aan dat ontlasting, urineren heel erg normaal is. Ik weet dat ik vroeger straf kreeg, als ik een “ongelukje” had en door de spanning daaromheen gebeurde me dat juist te vaak.

  • Ik besta niet

    Als ik wakker word sta ik op en loop naar beneden. Ik kom de keuken in en zeg goedemorgen tegen mijn ouders. Er wordt helemaal niets terug gezegd. Ze hebben beide een kop koffie en een sigaret en kletsen tegen elkaar terwijl ze me compleet negeren. Zo gaat het al een paar dagen. De tafel wordt gedekt voor 2 personen, er wordt gepraat, gelachen, gegeten. Maar ik? Ik besta niet, moet zelf zien hoe ik aan eten kom, zelf zien hoe ik me aankleed en op school kom. Mijn vader knipt met zijn vingers en ik weet het, ik moet een fles bier voor hem uit de koelkast halen. Dolblij…

  • Douchen

    Ik voelde ma al vele jaren heel erg vies. Omdat mijn ouders me vertelde dat ik vies was. Omdat het seksueel misbruik maakte dat ik me vies voelde. Maar wat ik ook boende het gevoel van vies zijn bleef.

  • Mijn stem

    Ik ben nu op het punt dat het al jaren zo goed mogelijk gaat. Het punt dat mijn leven zin heeft, en ik zin in het leven. Het is goed zo, mijn stem die nooit mocht klinken, heeft zijn weg gevonden en klinkt nu volop!