kindermishandeling,  PTSS,  seksueel misbruik

Douchen

Het is voor ons heel gewoon, douchen, we denken er niet bij na en doen het gewoon elke dag. Voor mij was het een noodzakelijk kwaad, wat ik het liefst niet zou doen. In het begin dat ik samenwoonde met mijn man deed ik wat ik geleerd had van mijn ouders. Ik douchte me en boende mezelf met Jif en een schuursponsje, ik wist niet beter. Mijn man vertelde me uiteraard dat dit niet normaal was. Ja ik wist uiteraard wat shampoo, doucheschuim was, ik werkte immers in een supermarkt. Ik voelde ma al vele jaren heel erg vies. Omdat mijn ouders me vertelde dat ik vies was. Omdat het seksueel misbruik maakte dat ik me vies voelde. Maar wat ik ook boende het gevoel van vies zijn bleef. De schuurspons en middel veranderde in douche producten. Maar dan wel de aller goedkoopste, ik goot het een beetje over me heen en nog douchte ik vaak zonder zeep.

Waarom? Simpelweg omdat ik mezelf de moeite niet waard vond. Door het jarenlange misbruik was ik de connectie met mijn lichaam verloren. Het was een omhulsel dat ik niet de moeite waard vond om het te verzorgen, om het lekker te laten ruiken. Mezelf aanraken, toch redelijk noodzakelijk met douchen, was voor mij helemaal een taboe. Bovendien was ik bang voor water (ok nog steeds) omdat ik zo vaak met mijn hoofd onder water ben geduwd en zo vaak dacht dit was het dan. Dus met mijn hoofd onder de douche was, en is, onmogelijk voor mij.

Een aantal jaren geleden won ik bij de postcodeloterij een pakket van Dove. Dat rook toch wel erg lekker. Heel voorzichtig bracht ik het met mijn handen aan op mijn lichaam. En ik voelde het, ik stopte het niet weg, sloot me niet af, maar voelde en rook. Een nieuwe sensatie om mijn eigen lichaam aan te raken en dat bewust te doen én het te voelen. Stap voor stap ben ik daar in verder gegaan. Ik ontdekte de douche foam en dat was helemaal een zachte sensatie. Dus vanmorgen bij het kruitvat, waar de foam 1 plus 1 gratis is, weer ingeslagen. En nee niet de goedkoopste maar Thermé, Kneipp en Dove. Doordat het best duur is kan het niet altijd. Ik had nooit kunnen denken dat douchen ook fijn kan zijn, kan ontspannen. En ja ik weet het we moeten korter douchen, maar ik heb wat in te halen in al die jaren dat ik snel en praktisch douchte.

Dit alles is één van de vele gevolgen van jarenlang seksueel misbruik in mijn verleden. Dit staat eveneens in mijn tweede boek, “Ik was het duivelskind” beschreven. Omdat ik het zo belangrijk vind dat we ons realiseren hoe ver de invloed gaat van seksueel misbruik op je dagelijkse leven. De nachtmerries de herbelevingen ja dat weten de meeste wel. Maar die kleine dagelijkse dingen die we als gewoon beschouwen kunnen voor mij en lotgenoten een enorme berg lijken. Die dingetjes die we vaak voor onszelf houden en waar niemand bij stil staat. Dat wil ik ook aan de wereld vertellen hoe ver het gaat die gevolgen van….

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: