-
Logeren bij opa en oma
Een simpel zacht gekookt eitje die mijn leven, even een beetje dragelijker maakte!. Ik zeg het al zo vaak, wij kunnen allemaal die momentjes zijn in het leven van een kind dat onveilig opgroeit!
-
De diepvrieskist
Nee pappa, alsjeblieft smeek ik hem, maar het haalt niets uit. Daar staat hij, in de schuur, de diepvrieskist. Hij pakt me op en duwt me erin, dwingt me te gaan liggen. De kou slaat meteen op mij lijf, net als de angst.
-
DAT! gebied
Dus gister, uiteraard met hulphond Dirk naar de eerste afspraak bij de fysio. Met de fysiotherapeute met de specialisatie bekkenbodem therapie was er direct een klik. Pffft opluchting nummer 1. Het werd een intens gesprek maar wat ben ik trots op mezelf. Ze voelde zo vertrouwd dat ik open durfde te zijn.
-
Herstel
En dat lieve mensen is voor mij herstel, geluk ervaren, leven ervaren, mogelijkheden benutten. En ja een nachtmerrie hoort erbij, een rotdag ook. Net zo goed als dat lichamelijke pijn bij mij leven hoort. Herstel is dus voor mij om met beperkingen, met de onmogelijkheden gaan naar een voor mij mooi leven waarin ik in de radius wat voor mij mogelijk is volop leef!
-
Weer dealen met gevolg van….
Darmklachten en een seksueel misbruik verleden komen helaas heel vaak voor. Hij vertelde ook, het gebied is beladen en vaak leer je verkeert aan dat ontlasting, urineren heel erg normaal is. Ik weet dat ik vroeger straf kreeg, als ik een “ongelukje” had en door de spanning daaromheen gebeurde me dat juist te vaak.
-
kijk eens om je heen in de vakantie
. Dan vraagt de juf hoe jouw vakantie was. Je wordt vuurrood, wat moet je in godsnaam zeggen? Dat je geslagen bent, geschopt, opgesloten. Dat hij weer aan je zat waar je het niet wilde. Dat je zo blij bent weer op school te zijn, zo blij dat je vader weer aan het werk is. Je stamelt maar wat, verzint maar wat. Je slikt de tranen in en hoopt dat ze je geloven. Niemand ziet je, niemand hoort je….
-
Ik besta niet
Als ik wakker word sta ik op en loop naar beneden. Ik kom de keuken in en zeg goedemorgen tegen mijn ouders. Er wordt helemaal niets terug gezegd. Ze hebben beide een kop koffie en een sigaret en kletsen tegen elkaar terwijl ze me compleet negeren. Zo gaat het al een paar dagen. De tafel wordt gedekt voor 2 personen, er wordt gepraat, gelachen, gegeten. Maar ik? Ik besta niet, moet zelf zien hoe ik aan eten kom, zelf zien hoe ik me aankleed en op school kom. Mijn vader knipt met zijn vingers en ik weet het, ik moet een fles bier voor hem uit de koelkast halen. Dolblij…
-
Douchen
Ik voelde ma al vele jaren heel erg vies. Omdat mijn ouders me vertelde dat ik vies was. Omdat het seksueel misbruik maakte dat ik me vies voelde. Maar wat ik ook boende het gevoel van vies zijn bleef.
-
Mijn stem
Ik ben nu op het punt dat het al jaren zo goed mogelijk gaat. Het punt dat mijn leven zin heeft, en ik zin in het leven. Het is goed zo, mijn stem die nooit mocht klinken, heeft zijn weg gevonden en klinkt nu volop!
-
Het grote er niet zijn…
Op de straat loopt een klein meisje, ze loopt met haar hoofd en schouders gebogen. Ze heeft haar duim in haar mond en in de andere hand klemt ze een knuffelbeer tegen haar lijf aan. Het is midden in de nacht. De straten glinsteren van de sneeuw die er overal ligt. Het meisje heeft een pyjama aan. Ze is vergeten schoenen aan te trekken en loopt met haar blote voeten door de sneeuw. Ze bibbert over haar hele lijf, maar de kou voelt ze niet. Haar vingers en tenen kleuren zijn vuurrood. Ze weet niet dat het nacht is, ze weet niet dat het sneeuwt, ze weet niet waar ze…
