• Bewust en ongewild kinderloos

    Als ik als kind met mijn poppen speelde, zag ik mezelf altijd later als moeder. Mijn kindje zou nooit de pijn en angst hoeven meemaken die ik meemaakte. De eerste 25 jaar van mijn leven werd ik verkracht, vernederd, mishandeld en verwaarloosd. Toch bleef er ruimte voor liefde in mezelf. Kinderen waar ik van zou houden, die ik zou verzorgen, het was voor mij logisch. Toch is het heel anders gegaan. Op mijn 25ste wist ik te ontsnappen aan de hel die “thuis” heette. Een jaar later leerde ik de man kennen met wie ik nu 27 samenleef en 25 jaar mee ben getrouwd. Met het stoppen van de incest…

  • Empathie voor de daders

    Als kind had ik enorm te doen met mijn ouders. Om wie ik was, om wat ik was. Ik vond het vreselijk voor ze dat ze mij hadden en niet een lief kind. Ik deed hen zoveel verdriet, maar hoe ik ook mijn best deed het lukte me niet het kind te zijn dat zij verdiende.

  • Dapper innerlijk kind

    Ik durf nu dat innerlijke kind in me te zien, te horen en vooral te troosten. En meer dan ooit ben ik trots op dat kleine meisje, wat was ze dapper, wat was ze sterk. Samen zijn we volgroeid tot een mens die gelooft in zichzelf.

  • Mijn grote geheim

    Als kind had ik een groot geheim waar ik met niemand over durfde te praten. En nee mijn grote geheim was niet dat ik bijna elke dag mishandeld werd, dat ik vrijwel elke dag seksueel misbruikt werd. Dat was “gewoon” maar mijn grote geheim was dat ik een vreselijk slecht kind was

  • Houden van

    De eerste 25 jaar van mijn leven heb ik nauwelijks liefde mogen ontvangen, integendeel zelfs. Ik hoor het mijn vader-dader telkens weer zeggen: “Nooit zal er iemand van jouw houden, jij zal altijd alleen blijven, je bent te slecht, te lelijk, het niet waard om van te houden”

  • Vakantietijd

    Vakantietijd, een drama, mijn vader-dader heeft alle tijd om waar dan ook en wanneer dan ook mij te grazen te nemen. Geen vlucht naar school, geen enkele ontsnappingsmogelijkheid.

  • Rouwen

    Soms denken mensen dat zo’n groot verlies me weinig doet. Niets is minder waar, de wereld staat even stil in mijn hoofd. Maar ik ga door, neem niet de tijd om stil te staan bij verlies, bij rouw.

  • Verlangen naar de incest vader

    Het enige op de wereld wat ik wilde, lief gevonden worden en daarvoor zou ik alles doen. Wat hij deed was niet fijn, het deed echt pijn en gaf me een rare kriebel in de buik. Maar het hoorde bij lief zijn en dus kronkelde ik mijn kleine lijfje in allerlei bochten om hem te pleasen.