bulderende agent

“Voor me zie ik een politieagent in een motorpak, de motor staat naast hem. Hij heeft zijn helm omhoog, ik zie een wat ouder gezicht met een flinke blonde snor. Echt vriendelijk kijkt hij niet naar me. En dan dringt het tot me door wat hij zegt, of liever gezegd buldert: “Hou op met die aanstellerij, sta maar op, ik trap niet in die flauwekul.” Onmiddellijk gaat mijn hart sneller kloppen, ik duik in elkaar om mezelf te beschermen. Mijn lichaam begint te trillen en zonder dat ik het wil, voel ik tranen over mijn wangen lopen. Mijn kinderbrein neemt direct de overhand en denkt, gevaar een boze meneer, je doet het weer fout, jij achterlijk, dom, lelijk kind, jij duivelskind. Mijn lichaam reageert primair en bevriest, opstaan zoals de agent mij beveelt lukt me niet meer. Angst neemt volledig de overhand en het lukt me niet om de volwassen Angélique terug te vinden”.

Een stukje uit mijn boek “onbegrepen”. Verward zijn is voor vele mensen onbegrijpelijk. Voor sommige agenten ook, maar door deze reactie die ik en mijn lotgenoten soms krijgen, raak je alleen maar verder verwijderd van jezelf. Ik snap heel goed dat de meldingen over verwarde personen of onbegrepen gedrag de spuigaten uit kan lopen. Ik begrijp heel goed dat niet iedereen empathie kan opbrengen of het probeert te begrijpen. Maar achter elke melding gaat een mens schuil. Een mens met vaak een fikse rugzak om te dragen, met een verleden waarvan je nachtmerries krijgt.

Dissociëren is een normale reactie op een abnormale situatie. Het is een overlevingsstrategie wanneer de werkelijkheid te gruwelijk is om mee te maken. Een kind dat van jongs af aan ernstig misbruikt, mishandeld, verwaarloosd wordt ontwikkeld vaak deze strategie. Het wordt een eerste levensbehoefte en net zo normaal als ademhalen. Het gebeurt gewoon je brein beschermt je daarmee op een briljante manier. Als het misbruik stopt, blijft wel de overleving. Een trigger, een herbeleving, een nachtmerrie, als je de beelden niet aankan verval je in wat zo normaal voor jou is geworden. En dan midden in je dissociatie buldert er iemand tegen je, net zoals de dader tegen je bulderde. Kun je jezelf een beetje voorstellen hoe dat dan is?